kippenvel op de ziel

HEAVEN schrijft over DE LAATSTE PIONIER als een ‘kunstzinnig album vol vaak dromerige melodieën en Nederlandstalige teksten die vanaf het begin intrigeren en waarvan de diepgang je na meerdere draaibeurten kippenvel op de ziel bezorgt.’ Lees de recensie hier in zijn volledigheid . Vanvavond mevrouw K en mezelf maar eens op zo’n lekker Weizenbiertje trakteren.

getergde blik

Tja. Wat wil je met zo’n zomer. Je ziet me hier op het geweldig leuke Utrechtse festival In Vervoering waar ik afgelopen zondag met veel genoegen de muzikale en (overigens) zonnige dag opende. Samen met Mathijn den Duijf en Sam Jones speelde ik achtereenvolgens: dromen van vera, de laatste pionier, rome, vanavond, monkie, (de ballade van) Naarden en Marmer.

foto: edward bos

Verder nog iets leuks gezien Harold? Wat dacht je van Joast en zijn geweldige band. Van die band doen twee leden mee op mijn album, jawel. Jelte Heringa (die met die hippe zonnebril) en Mathijs Peeters (links naast Joost) hebben prachtige gastrollen vervuld op De Laatste Pionier.

Groningse volharding

Poëzieliefhebbers in Groningen zijn kranige doorbijters. Het weer was niet al te best vorige week op het driedaagse festival Dichters in de prinsentuin maar men nam de poëzie van Y.M. Dangre, Ellen Deckwitz, Wim Brands en vele vele anderen desondanks gulzig in; de paraplu’s gingen uit, truien, vesten en jassen kwamen uit de tassen en koffietjes/theetjes zorgden voor innerlijke warmte. Ik speelde op de donderdag rond drie uur, vóór Rutger Kopland, vijf liedjes: Dromen van vera (ook opgenomen in de festivalbundel  Oog in oog), Ik ben Wendla, Vanavond (bedankt voor het meezingen Groningen!), Mengsmering en Blief Hie als korte afsluiter.

 

foto: Harry J.M. Kleinhoven

 

De prinsentuin is een renaissancetuin uit 1626 met een rozenhaag en een kruidentuin. Als je binnenwandelt door de poort aan de Turfsingel vind je na entree in je rug de – naar verluidt – mooiste zonnewijzer van Nederland. De vertaling van de Latijnse tekst op de wijzer wil ik je niet onthouden: ‘De verleden tijd is niets, de toekomende tijd onzeker, de tegenwoordige tijd onstandvastig; zorg dat Gij dezen, die alleen de Uwe is, niet verliest.’
 

Bron: Wikipedia. Auteur: Bouwe Brouwer.

 

Op de vrijdag van het festival was er een poëziewandeling door het UMCG, het academisch ziekenhuis van Groningen. Begeleid door een gids onmoette het publiek op uiteenlopende plekken in het ziekenhuis een dichter of muzikant. Ik zei de gek had het genoegen te spelen in de bestuurskamer. Een unieke historische ruimte in het moderne ziekenhuis, want bewaard uit 1902. Naast me twee schilderijen van het echtpaar Mesdag (op de foto zie je er één).