Harold K

Als gespeeld op 14 december in de Mezz Breda tijdens het CMD Bold Buffet ter ere van het afscheid van mijn vriend en oud-collega Jan Peeters. De man op de mandoline heet Stanley op ‘t Root. Hij speelt in het hele leuke bandje Yesterdays Men.

Niet geheel zonder trots: op maandag 19 december speel ik met twee bijzondere muzikale vrienden het liedjesprogramma ‘Geloof, wanhoop en liedjes’ op een hele mooie plek in Amsterdam. Reserveren kan hier.

Foto: Sicco 2007

In 2005 bracht ik Mengsmering uit, met prachtige muzikale rollen van Remco Mourits, Bas van Pul, Tjarko Busink en Marco van Moort. Die laatste zat ook achter de knoppen in zijn Cracking Chair Studio. Mengsmering is nu in zijn geheel te beluisteren op mijn bandcamppagina. En het prijslied Marmer mag je gratis downloaden!

Enfin .. nadat ik de hele pauze mijn handjes in de verwarming had gehouden, ging het wel. ‘t Was fijn spelen, samen met Benjamin van Vliet als speciale gast. Leuk dat je er was!

Binnenkort bij elk optreden verkrijgbaar: de Harold K ansichtkaart!

Kijk aan. Zoals het een echte teleurgestelde katholiek betaamt: toch op Bedevaart. Niet naar Santiago, niet naar Rome, ook niet naar Graceland, maar naar NIEUWEGEIN. Komt. Ik neem een bijzondere gast mee voor dit solo-optreden.

Zo nu en dan duik ik op in je lokale, regionale of plaatselijke krant (waarom toch altijd dat misprijzende ‘plaatselijke sufferdje’??) Ik vind het inderdaad heel erg leuk als je me dan een mail stuurt met een fotootje, zoals RP uit Deventer onlangs deed. En nee. Ik word nooit (meer) boos als redacties mijn naam verkeerd spellen.

Op 1 oktober vieren we – dat is Mathijn den Duijf, Sam Jones en ik – samen met Kytopia een feestje in de Tivoli. La Boutique Fantastique, Morris Kliphuis Trio, Black Sun Empire en vele vele anderen zijn ook van de partij. Als dat niet plus cool is dan weet ik het ook niet meer. Zie hier bericht in de Volkskrant van vandaag.

Zoals mijn gewaardeerde collega Rick Treffers zingt: ‘ik mag niet klagen’. Ja, met die tropische moesson (hoezo klimaatverandering?) was het geen pretje voor de zonminnende zuiderling die uw liedermacher toch ook is. Maar hé… ik heb fijn gespeeld her en der: Gent, Groningen, Utrecht, Hilversum, Amsterdam, Vlieland .. Bedankt als je er was en belangstelling toonde voor mijn werk.

Hier zie je me bezig in het oude Raadhuis van Vlieland, uit 1855. Let niet op mij, maar vooral op het achttiende-eeuwse behang (ik kreeg op mijn kop van de fotografe: ‘Je beweegt te veel!’)

foto: Saskia Stehouwer

HEAVEN schrijft over DE LAATSTE PIONIER als een ‘kunstzinnig album vol vaak dromerige melodieën en Nederlandstalige teksten die vanaf het begin intrigeren en waarvan de diepgang je na meerdere draaibeurten kippenvel op de ziel bezorgt.’ Lees de recensie hier in zijn volledigheid . Vanvavond mevrouw K en mezelf maar eens op zo’n lekker Weizenbiertje trakteren.

Tja. Wat wil je met zo’n zomer. Je ziet me hier op het geweldig leuke Utrechtse festival In Vervoering waar ik afgelopen zondag met veel genoegen de muzikale en (overigens) zonnige dag opende. Samen met Mathijn den Duijf en Sam Jones speelde ik achtereenvolgens: dromen van vera, de laatste pionier, rome, vanavond, monkie, (de ballade van) Naarden en Marmer.

foto: edward bos

Verder nog iets leuks gezien Harold? Wat dacht je van Joast en zijn geweldige band. Van die band doen twee leden mee op mijn album, jawel. Jelte Heringa (die met die hippe zonnebril) en Mathijs Peeters (links naast Joost) hebben prachtige gastrollen vervuld op De Laatste Pionier.

Dit is in de Körtestraße in Berlijn waar ik voor vakantie was. Ik sta hier met de elpee (voor twee eurootjes bij de trödelboer) Ich wollte wie Orpheus singen van de grote Duitse Liedermacher Reinhard Mey.

Reinhard wie? Via deze link zie je ‘m schitteren in de jaren zestig (dat die vooral in Duitsland roerig waren, zie je aan de moderator met dat leuke brilletje). Aber mal ehrlich .. das is doch ein tolles Lied?

Theo Ploeg hoort als eerste recensent de Duitse invloeden bij Harold K. Voor OOR (leuk inderdaad!) schrijft hij: ‘Konickx bezingt z’n verlangen naar, ja naar wat eigenlijk, met eenvoud en passie. Alsof hij het liefst verdwijnt, onzichtbaar wordt, één wordt met de bossen waar hij graag doorheen dwaalt. Wat dat betreft is er een overeenkomst met het werk van Jochen Distelmeyer, de oud-zanger van de Duitse popband Blumfeld en zelfverklaard romanticus.’

Ploeg hoort iets wat ik niet wist en het is helemaal raak. Ik ben subiet fan geworden! Hiervan bijvoorbeeld:

Lügen, Lügen, Lügen!

Aanstaande vrijdag ben ik ergens tussen 20.30 en 21.30 te gast in de radiouitzending van Locals United te Breda. En dan doen Sam, Mathijn en ik zondag een terrasconcert bij de Mezz. Aanvang zo rond 16.30u.

foto: Floris Berendse